Ada Buffulini was arts en antifascist. Ze werd naar een naziconcentratiekamp in Bolzano gestuurd, waar ze een verzetsbeweging wist op te zetten.
Ada Buffulini werd op 28 september 1912 in Triëst geboren in een rijke familie. In 1930 verhuisde ze naar Milaan om medicijnen te studeren aan de universiteit. Hier leerde Ada antifascisten kennen.
In 1943 ontmoette Ada de secretaris van de Socialistische Partij, Lelio Basso. Vanaf dat moment werd ze steeds actiever in de antifascistische beweging. Haar activiteiten speelden zich voornamelijk af rond de universiteit. Ze deelde folders uit, vertaalde documenten en woonde vergaderingen bij. Ze was ook redacteur van een ondergrondse socialistische krant voor vrouwen.
In november 1943 moest Ada onderduiken: “Vanaf dat moment had ik geen huis, geen familie, geen werk; Ik had niet eens meer een naam […]. Zo begon die vreselijke en prachtige tijd, soms spookachtig als een nachtmerrie, soms prachtig als een epos; die tijd waarin alles vergeten was, alles wat mijn leven tot dan toe had gevormd, met nog maar één missie: het najagen van de politieke passie waarvoor ik leefde en waarvoor ik wist dat ik elke dag kon sterven”.
Op 4 juli 1944 werd Ada door de fascisten opgepakt en naar de San Vittore-gevangenis in Milaan gebracht. Op 7 september 1944 werd ze samen met andere gevangenen gedeporteerd naar een nazikamp in Bolzano. Onder hen was Carlo Venegoni, een communistische leider, met wie Ada na de oorlog zou trouwen. Politieke gevangenen droegen overalls met een rode driehoek en een nummer. Ada werd nummer 3795.
Omdat ze arts was en Duits sprak, ging Ada werken in de ziekenboeg van het kamp. Ze coördineerde het verzet in het kamp en onderhield contact met een verzetsgroep buiten het kamp die de gevangenen hielp. Ze bracht gevangenen ook in contact met hun familie en organiseerde soms ontsnappingen.
De SS-bewakers vermoedden dat Ada een rol speelde in het verzet in het kamp en sloten haar van februari 1945 tot de bevrijding van het kamp op in het cellenblok. Na de oorlog keerde Ada terug naar Milaan, waar ze actief was voor de Communistische Partij en waar ze zich inzette om de herinnering aan het verzet in het kamp Bolzano levend te houden. Ze werd lid van de Associazione Nazionale Ex Deportati Politici Dai Campi Nazisti (Nationale Vereniging van Voormalige Politieke Gedeporteerden uit nazikampen).
![](https://www.through-their-eyes.org/wp-content/uploads/2024/01/Buffulini_2-2-683x1024.jpg)
![](https://www.through-their-eyes.org/wp-content/uploads/2024/01/Buffulini_3-2-794x1024.jpg)
© Archivio famiglia Buffulini Venegoni